Het eerste wat me te binnen schiet als ik terug denk aan de winter-animalround is niet de mooie omgeving.
Dat is niet het mooie maar soms best moeilijk parcours.
Dat is niet de leuke sfeer die er ging.
Maar dat is toch echt wel de spierpijn die ik er nu aan over heb gehouden.
Ik had geen idee dat het ploeteren door sneeuw en modder zo vermoeiend voor je voeten kan zijn. 

Zaterdagochtend 7 uur was het dan tijd om te verzamelen op de club. De een wat stiller (of dat door de zenuwen komt of doordat het wat vroeg was ben ik nog niet over uit) dan de ander geniet bijna iedereen wel van een kop koffie of een bak thee. Dan is het zover om te vertrekken naar Lelystad. Auto's worden volgeladen met Mensen, Bogen en Pijlen en de benodigde dingen voor de Animalround. In colonne rijden we richting de dijk om daar nog een verdwaald lid op te halen die met zijn auto al klaar stond. 

In lelystad aangekomen worden we al snel geconfronteerd met moeder natuur. De weg naar het clubgebouw van hbs Artemis is vergelijkbaar met de schaatsbaan in Hoorn. Zodoende dat we even moesten wachten tot de shovel klaar was met het ruimen van de weg. Half 9 aangekomen in de kantine is er een kleine verwarring met de begintijd. Op de website stond half 10 en de organisatie meld ons dat het om 9 uur begint. Dus iedereen begint zich meteen voor te bereiden voor de barre tocht. Bogen worden uit hun warme rustplaats gehaald en de pijlenkokers worden omgehangen. En dan is het maar wachten tot het begint. 

Zoals je waarschijnlijk wel verwacht werd de begintijd aangepast zodat we alsnog om half 10 begonnen. De groepen worden naar de doelen gebracht en na enkele minuten mogen we beginnen met schieten. Het parcours was zo uitgezet dat je 3 keer langs de kantine zou komen voor een warme versnapering. Yvonne, Jeffrey en ondergetekende begonnen op doel 22 met ze 3en. Mooi klein groepje dus dan kan je lekker doorschieten zou je denken. Helaas bestaat niet de gehele animalround uit coenschutters en daar worden we naar 2 doelen al mee geconfronteerd. Vanaf doel 24 tot en met doel 34 hebben we doorgebracht in slentermode. Voor de mensen die niet weten wat de slentermode is: Ga maar eens naar Koninginnedag in Amsterdam. Je gemiddelde loopsnelheid word teruggebracht naar 1 km per uur. En dat is absoluut niet bevorderlijk voor je schietprestaties (zover aanwezig). 
Gelukkig konden we na doel 34 naar de rust-tent om wat warms te eten en weer door naar het volgende doel. Dit doel vond ik ook meteen het leukste doel van de hele ronde. Tussen 2 verticale bomen was een horizontale boomstam opgehangen aan kettingen. Doormiddel van een leeg kratje bier kon je op die stam klimmen en moest je schieten. Voor ons zat een groepje dat verplicht hier eerst op de foto moest voordat ze pauze mochten houden. Helaas hadden sommige mensen wat "moeite" om op de stam te klimmen en dit zorgde voor hilarische praktijken. Na enkele minuten was het dan aan onze groep de beurt. Zonder valpartijen en moeilijk doen konden we onze weg vervolgen. Wat is het toch heerlijk schieten als je lekker door kan lopen. Niemand voor je en lekker je eigen tempo schieten. Dat was bijna nog beter dan de maaltijd die we s 'avonds hebben genoten op de club. (Bijna).
Het grootste nadeel van de ronde vond ik toch wel de modder die ontstaan is door het dooien en het lopen van de mensen over het sneeuw. Soms was het gevaarlijk glad en moest je door de steun en toeverlaat van je teamgenoten hopen dat je het volgende doel zonder schade en valpartijen kon bereiken. (Dit is enig zins wat overdreven maar het was soms wel glad). 
Helaas was het laatste gedeelte van het parcours weer steeds wachten op de andere groep maar dat mocht de pret niet bederven. 

Rond 16:15 aangekomen in de kantine worden we verwelkomt door een groep trouwe fans. Dit waren namelijk de schutters die al klaar waren met schieten. Na het aftuigen van de boog (lees: weer in zijn warme rustplaats terug stoppen) moeten we nog even snel de schietbriefjes in orde maken en aan de leiding geven. Normaal gesproken is de bedoeling dat er door 2 leden genoteerd worden wat de punten zijn. Aangezien wij maar met 3 mensen in het groepje liepen en allemaal coenschutters hebben we dit wat aangepast. Yvonne, Bedankt voor het schrijven.  

Na een kort overleg is er besloten dat Petro en ik al richting de club gaan om het vuur van de openhaard al aan te steken en beginnen met het opwarmen van het eten. Er was gezorgd door Jennie en Emmy voor een grote pan Hachee, rode kool, aardappelpuree, spinazie en gehaktballen. Dit ging natuurlijk zonder problemen (nee petro, ik ga niet vertellen hoe je het voor elkaar krijgt om van 3 potten appelmoes 2 te maken). Na een klein tijdje kon iedereen aanvallen op het eten. Je kan je voorstellen dat dit bijzonder goed smaakte na het lopen door het bos. Vol en voldaan genieten we nog even van de warmte van de openhaard. Helaas is de dag al weer voorbij en gaat iedereen richting huis.

Genietend van een warme douche kan ik nu al niet meer wachten tot de volgende ronde in Texel. 

Iedereen bedankt voor de gezellige dag. En Ramona: Gefeliciteerd met je 3e prijs.  

Maikel